Follow us:

Sejm w Bezkrólewiu

autor: zuza123456    

Autor : zuza123456
Sejmy w bezkrólewiu charakteryzowały się tym, że były zgromadzeniami dwustanowymi, obradującymi z udziałem wyłącznie senatorów i posłów. Sejmy te działały pod węzłem konfederacji generalnej. Sejm obradujący pod węzłem konfederacji podejmował uchwały większością głosów i nie mógł zostać zerwany przez zastosowanie liberum veto. Z chwilą śmierci Zygmunta Augusta polsko – litewska Rzeczpospolita weszła w stan bezkrólewia bez unormowanej procedury wyboru władcy oraz ustawała działalność sądów orzekających w jego imieniu, jak i zwoływanych przez króla instytucji przedstawicielskich, czyli sejmików i sejmów. Temu stanowi zaradzono przez zawiązanie konfederacji wojewódzkich. Konfederacje czasu bezkrólewia zwano kapturowymi od kapturów noszonych w czasie ceremonii pogrzebowych na znak żałoby. Konfederacje powoływały własne sądy orzekające w sprawach karnych, a uchwały ich regulowały organizację województw. W okresie bezkrólewia w 1572 roku najważniejszą kwestią było powołanie tymczasowego zarządu państwa. W tym celu zebrano się na sejm, ale z braku króla, które miał wyłączne prawo jego zwołania, nazwano go konwokacją. Konwokacja zebrała się na początku 1573 roku w Warszawie. Zawiązała ona konfederację generalną, uznała sądy kapturowe, przesądziła sprawę elekcji viritim. Prawo zwołania konwokacji, a następnie zjazdu dla obioru króla oraz reprezentowania państwa w czasie bezkrólewia przyznano arcybiskupowi gnieźnieńskiemu jako prymasowi, który stał się interrexem, czyli głową państwa w okresie bezkrólewia. On pierwszy ogłaszał wybór nowego króla, co określano mianem nominacji. Marszałek wielki zaś ogłaszał ten wybór województwom. Interrex wysyłał uniwersały na sejmiki przedkonwokacyjne, na których wybierano posłów spisywano dla nich instrukcje. Pomimo istnienia w państwie węzła konfederacji, izba poselska dokonywała wyboru swego marszałka. Następnie dochodziło do połączenia się izb. Po wstępnych powitaniach prymas osobiście odczytywał propozycję sejmową, po którym zazwyczaj następowały wota senatu. Zdaniem H. Olszewskiego „najważniejszą część obrad stanowiła dyskusja nad ustaleniem exorbitancyjej (czyli sprawy dotyczącej walki z nadużyciem władzy) oraz treścią paktów konwentów”. Debaty toczyły się pod wspólnym obradowaniem wszystkich uczestników sejmu, bądź też w oddzielnych izbach lub w sesjach prowincjonalnych. Ostatnie dni sesji były podsumowaniem przyjętych projektów. Następnie uchwały konwokacyjne były podpisywane przez wszystkich uczestników, którzy je akceptowali, zaś jakiekolwiek zastrzeżenia, co do tekstów wyrażano w postaci tzw. salw. Jednak nie wszyscy mogli złożyć swój podpis pod uchwalonym tekstem; konstytucja z 1648 roku przyniosła określone ograniczenia w związku z tym uprawnieniem, zabraniając składania podpisu przedstawicielom niższego duchowieństwa.Oprócz przygotowania elekcji konwokacja z 1573 roku zajęła się również uchwaleniem podatku na zaciąg wojska, a przede wszystkim zagwarantowaniem bezpieczeństwa i spokoju wewnętrznego. Szczególne znaczenie miało uchwalenie aktu o „pokoju między rozróżnionymi w wierze” ustalającego zasady tolerancji religijnej. Konwokacja miała wstępnie ustalić pakta konwenta dla przyszłego elekta, jak również sporządzić listę, która miała wskazywać katalog popełnionych wykroczeń przeciw wolności w czasie minionego panowania.
Opublikowano dnia: marzec 14, 2008
Oceń to streszczenie : 1 2 3 4 5      
Dodaj komentarz Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj

.

Globalnym źródle Streszczeń i Recenzji

  • Pisz i zarabiaj
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się
    Zaloguj się
    Zapamiętaj moją nazwę użytkownika Nie pamiętasz hasła?
Znajdź