Follow us:

Mechanizm dźwigni finansowej

autor: Gucia    

 Autor : J.Jakubczyc
  • Summary rating: 1 stars (2 Recenzja)
  • Wizyty : 348
  • słów:600 

Dźwignia operacyjna odnosi się do wyniku różnej kombinacji kosztów stałych i kosztów zmiennych. Szczególnie, stosunek kosztów stałych i koszty zmienne, powoduje, że użycie spółki określa ilość zatrudnionej dźwigni operacyjnej. Spółka z większym stosunkiem ustalonego do kosztów zmiennych używa zazwyczaj dźwigni operacyjnej. Jeżeli koszty zmienne spółki są wyższe niż jego koszty stałe, spółka używa mniej dźwigni operacyjnej. Zasada, że biznes ma wpływ na sprzedaż to także czynnik w ilu dźwigniach się zatrudnia. O firmie z kilkoma sprzedażami i wysokimi marginesami mówi się, że jest wysokie pozyskiwanie za pomocą dźwigni. Z drugiej strony, o firmie z wysokim wolumenem obrotów i niższym marginesem mówi się, że jest mniej pozyskiwana za pomocą dźwigni.

Dźwignia finansowa powstaje, gdy firma decyduje się sfinansować większość jej aktywów przez przyjmowanie długu. Firmy robią to, gdy nie ma zdolności by podnieść dostatecznie kapitał przez emitowanie akcji na rynku po to by zaspokoić ich biznesowe potrzeby. Kiedy firma przyjmuje dług, to staje się odpowiedzialna, za to, że musi zapłacić odsetki. Spółka przyjmie duże ilości długu, gdy wracają na aktywach (ROA) –wtedy będzie wyższa niż odsetki od pożyczki.

Firma, która działa z oboma wysoko działającymi i dźwignią finansową zbliża się do ryzykownej inwestycji. Wysoka dźwignia operacyjna oznacza, że firma ma mało sprzedaży, ale z wysokimi marginesami. To może spowodować duże ryzyko, jeżeli firma nieodpowiednio przewiduje przyszłą sprzedaż. Jeżeli przyszła prognoza sprzedaży jest nieznacznie wyższa niż to, co faktycznie zdarza się, to mogłoby prowadzić do ogromnej różnicy między faktycznymi i wyasygnowanym funduszami przepływu gotówki, które bardzo dotknie firmy na przyszłą działającą zdolność. Największe ryzyko, które wynika z wysokiej dźwigni finansowej zdarza się, gdy spółki ROA nie przewyższą odsetek od pożyczki, która niezwykle zmniejsza zwrot z kapitału własnego spółki i zyskowność . Stopień zadłużenia przedsiębiorstwa bada się poprzez analizę strukturę pasywów, oraz poprzez porównywanie rożnych źródeł finansowania. Płynność finansowa jest skupiona na zdolności przedsiębiorstwa do regulowania należności w stosunkowo, krótkim horyzoncie czasowym. Analiza zadłużenia ma przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie, na ile jest bezpieczna sytuacja danego przedsiębiorstwa w wymiarze bardziej fundamentalnym oraz długoterminowym. Ważne jest, jaki jest faktyczny stopień posiłkowania się w działalności gospodarczej kredytami oraz jakie są efekt dźwigni finansowej. Analiza struktury kapitału, stosunku istniejących zobowiązań do kapitału własnego stanowi podstawę oceny długoterminowego ryzyka inwestycyjnego. Firmy, które stosują wysoką dźwignie finansową, zwiększające zobowiązania w celu podniesienia możliwości produkcyjnych generują większy zysk dla akcjonariuszy przez tak długi czas, jak długo stopa zysku z finansowanej inwestycji zobowiązaniami jest większa od oprocentowania, które jest płacone z ich tytułu. Z powodu tego, że stopa zysku z inwestycji jest zmienna, a płacone odsetki od kredytów, oraz pożyczek i obligacji są stałe i ponieważ nie maleją ze spadkiem obrotów przedsiębiorstwa, stosowanie dźwigni finansowej wpływa dodatkowo na ryzyko. Wystarczy tylko spadek popytu na produkowane towary albo na usługi, lub spadek marży zysku poniżej jakiegoś określonego poziomu, aby spółka straciła zdolność do regulacji swoich zobowiązań
Opublikowano dnia: styczeń 12, 2010
Oceń to streszczenie : 1 2 3 4 5      
Dodaj komentarz Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj

.

Globalnym źródle Streszczeń i Recenzji

  • Pisz i zarabiaj
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się
    Zaloguj się
    Zapamiętaj moją nazwę użytkownika Nie pamiętasz hasła?
Znajdź